yolda

Kendimizi suyun bulanıklığı ile yaşamaya mahkum eden, yine kendimizdik..

Ya çiçek olmalıydık ya su

Ya toprak ya gökyüzü

Çiçek de yeri gelir solar

Su da yeri gelir basar

Toprak da yeri gelir kayar

Gökyüzü de yeri gelir kararır

İyisi ve kötüsü ile var, var olan ne varsa

Sende ilk bahar ve son baharınla varsın... 

Hiç bir yol boşa adım değil, gel yoldan dönmek yerine attığımız adımlara çiçek ekelimm, 

Gel yürümeyi eziyet değil meziyet bilelim, 

Gel yoldaki taşlara taş değil çiçeksin sen diyelim gülsün... 

Gel en çok gülü sevelim dikenine sarılalım, akan kanları yolumuza renk yapalım, 

Gel yokuşlara koşalım ki düşmeden çıkalım, 

Gel her mevsimin tadına varalım... 

Su olalım akalım, kayaları delelim yine de dönmeyelim......