Fûreyâ

Fazla isteğimin kalmadığını, dünyayı bi gün sevip, yaşamanın ne güzel olduğunu düşünüp hiç ölmeyecekmiş gibi hissedip, ertesi gün hevessiz duruşumu, dünyanın çok yorduğunu, her nimetin mutlaka bir imtihan cihetinin de oluşunu görüyorum.. Dünyayı istemenin anlamsız olduğunu, boş beklentiden ibaret olduğunu izliyorum.. Ahir zamanda insan kalabilmek için kalbimin güçsüzlüğüne rağmen düşmelerimden kalkmaya çalışıyorum, Rabbim elimden tutuyorda her seferinde kalkıyorum elhamdülillah.. Kaldıran Rabbime itimadım sonsuz, fakat düşmekten bitap kalıyorum.. Bazen güçsüzlüğümün nasıl bir gücü bana gösterdiğini göremiyorum.. Kimsesizliğimizin kimsesi olan Rabbimin gafletinde buluyorum kendimi... Kalbim ağrıdığında farkına varıyorum, faniyle yormuşum, fena ya bakmışım, nazarımı çevirmem gerektiğini hatrlıyorum.. Sonra dertlerim derman buluyor, yaralarım şefkatle sarılıyor, bu hale kaç milyon kez düşsem de beni tek ve sonsuz seven Rabbim merhamet ediyor bana. Beklentisiz y...

Sessizliğin en gürültülü ses olduğunu anladığı zaman mı büyümüş olur insan, bi türlü büyüdüğünü kabullenmediği zaman mı? Yada büyümeği sevmez belki de.. Sevmediği zaman mı büyümüştür? Neyi sevip neyi sevmediğini bilmediğinde mi, Büyümekten ne bekleriz, artık problem olan şeylerin, problem olmamasını mı? Bütün sıkıntıların son bulmasını mı? Beklenti, gelecek olan için geçerlidir. Asıl büyümek işlerin yoluna girmekten çok, yolundan çıktığını görmektir. Baştan başlamak istemektir, belkide.. İnsan yeniden başlamaya olan umuduyla yaşayabilir, herşey tamam olsa insan ömrü de tamamlandı demektir.. Şevkse bizi yaşatan, bir bıkkınlık şevki doğurur.. Herşey yoluna girse, yollar biter.. O yüzden denemektir büyümek, yorulmaktır yaşamak.. Büyüdüm demek ; Ya yorulmak istememek yada yaşamak...

Sensin çiçeğimi açtıran güneş İçimi yıkayan yağmur sensin, Sensin dizimde derman Ömrümde manam sensin, Sensin ruhumda ahenk Umudun muştusu sensin, Sensin gözümdeki nur Bülbülün gülü sensin, Sensin kalbimdeki deniz Gökyüzünde bulutum sensin, Sensin mavi, gök ve ağaç Yaslandığım dağım sensin, Sensin deruna akan yaş İçimin hıçkırığı sensin, Sensin çiçek, bulut ve çocuk Çehremde neşem sensin, Sensin kurulan gönlüme, Merhametinde soluklandığım sensin, Sensin baharım, kışım Bahçemde gelinciğim sensin, Sen sabrımın selameti'sin... 🌹

"Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin? Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar? Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin..." Şiirim, yağmurum, gün ışığım, kıymetlim, iyikim..❤️

Ne istiyorum? Bu soruyu sormak lazım içimize ara sıra, hep dış âlemimizde soruyoruz ne istiyorum diye, sonra bakıyoroz kalıplaşmış şeyler var isteklerimizde, sadece dünya var, bir yarış içindeyiz, aslında istıyor muyuz çok da emin değiliz ama sadece bende de olsun hatta daha fazla olsun istiyoruz.. Kendimizi dünyaya göre şekillendirmeyelim, dünyamız bize göre şekillensin! .. Biz Müslümanız! Bunu o kadar fazla unuttuk ki, hatırlatacak kimsemiz kalmadı, hatırlamaya halimiz de yok! Dünyada boğulan insanlarla olmak bile boğuyor, insanlar boğulduğunun nasıl farkında olamıyor? Hissizleşmişiz malesef. Ağlayamıyoruz bile artık. Neden? Hakikî dertlerimiz yok çünkü. Kalplerimiz dünya ile betonlaşmış, ağacı yeşilliği kalmayan şehirler gibi.. Oksijen azalıyor! Allahım bizim isteklerimizi dünyaya çevirme, fetva da değil azimet de bir yol nasip et. Normal sandığımız hiçbir şey normal değil Açalım gözümüzü.. KALP GÖZÜMÜZÜ... İçimize sorsak gerçekten bu soruyu ne istiyorum diye ; Diyecek ki ebe...

Bir insan sizi ancak sevdiği kadar anlar.. Sevginin gücüne inanamazsınız.. Neler yapabileceğinizi bilemezsiniz sevince, sevilince ne kadar güçlü hissedeceğinizi tahmin edemezsiniz.. Herşeyin sevgiyle, muhabbetle taalluk ettiğini farketmenin zamanı artık. Bir anne evladını sevdiği için tüm zorluklara göğüs gelebilir, seyit onbaşı vatan sevgisiyle kaldırmıştır mermiyi, gazze mescidi aksa sevdasıyla, kutlu davaya sahip çıkar bu kadar zulüm karşısında yılmadan.. Ebu Bekir (r.a) muhabbetten alır gücünü duasında, bedeni genişlesinde cehennemi kaplasın ister, tüm insanlar için kendinden vazgeçerken elem değil, fevkalade bir lezzet alır.. Sevginin göğüs gerdiği herşey tatlıdır, ondan üstün lezzet yaratılmamıştır. Şehâdetin şerbeti vardır.. Bir sevda uğruna akan kanlar kutsaldır, o akış şerbetten de tatlıdır. Sevgi öyle bir güç verir ki kâinata meydan okutur. Ve kâinatı sana okutturur. Ya sevgiyi kaybedersek, güçsüz kalırız, başka şeylerde güç ararız. Maddi anlamda elde etmek isteriz güc...

Hayat; hiç bitmeyecekmiş gibi gelen fakat btişlerden ibaret olandır.. Başlangıçlar bitişi netice vermek için var, yürümekliğimiz varmak için.. Eğer neticeye, varacağımız yere odaklanırsak sadece, sadece oraya bakıp ilerlersek, yoldaki güzellikleri kaçırırız ve yoldaki zorluklarda belki de takılı kalırız.. Netice ; Hedefimiz niyetimizdir elbette Ama o niyet gerçekleşirken bana neler katacak, benden neler götürecek dikkat kesileceğim yer burası olmalı.. Yolda hava bir gün sisli, bir gün güneşli olabilir.. Ama o yol sisiyle de güzeldir, engebesiyle de senin yolundur.. Zorlukları güzel yapan da nedir biliyor musun,, bitiyor olmaları... Can sıkıntılarımız bittiği için lezzet verir, mutlulukalrımız bittiği için elem.. Tükeniyoruz velhasıl, tüketiyoruz eğer fanice yaşarsak fani dünyayı.. Çoğalırız, artarız eğer bekâ taleb ederek yaşarsak fenayı...

Hayat bazen zordur, Ama sevildiğini bil..... Şu cümlenin verdiği emniyet... Allah zorluklar içinde aslında sana rahmet eder, seni öyle sever ki o merhameti, senin için zorluk olan birşeyin içindedir.. O yüzden bunu bilmek çok mühimdir, seviliyosun, öyleyse çok sev.. Ve birde Cenabı Hak sana seni sevecek insanları gönderir, liman verir sana, severse seni sevdirir kullarına da.. Bana da tüm hayat zorluğunda liman olacak,kalbime mukabil bir kalbi veren Rabbime sonsuz şükürler...... "Evet, insanın en fazla ihtiyacını tatmin eden, kalbine mukabil bir kalbin mevcut bulunmasıdır ki, her iki taraf sevgilerini, aşklarını, şevklerini mübadele etsinler ve lezaizde birbirine ortak, gam ve kederli şeylerde de yekdiğerine muavin ve yardımcı olsunlar." 📕