Fûreyâ

"Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin? Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar? Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin..." Şiirim, yağmurum, gün ışığım, kıymetlim, iyikim..❤️

Ne istiyorum? Bu soruyu sormak lazım içimize ara sıra, hep dış âlemimizde soruyoruz ne istiyorum diye, sonra bakıyoroz kalıplaşmış şeyler var isteklerimizde, sadece dünya var, bir yarış içindeyiz, aslında istıyor muyuz çok da emin değiliz ama sadece bende de olsun hatta daha fazla olsun istiyoruz.. Kendimizi dünyaya göre şekillendirmeyelim, dünyamız bize göre şekillensin! .. Biz Müslümanız! Bunu o kadar fazla unuttuk ki, hatırlatacak kimsemiz kalmadı, hatırlamaya halimiz de yok! Dünyada boğulan insanlarla olmak bile boğuyor, insanlar boğulduğunun nasıl farkında olamıyor? Hissizleşmişiz malesef. Ağlayamıyoruz bile artık. Neden? Hakikî dertlerimiz yok çünkü. Kalplerimiz dünya ile betonlaşmış, ağacı yeşilliği kalmayan şehirler gibi.. Oksijen azalıyor! Allahım bizim isteklerimizi dünyaya çevirme, fetva da değil azimet de bir yol nasip et. Normal sandığımız hiçbir şey normal değil Açalım gözümüzü.. KALP GÖZÜMÜZÜ... İçimize sorsak gerçekten bu soruyu ne istiyorum diye ; Diyecek ki ebe...